QR-code met logo: uw merk in de code zonder scanproblemen

Een QR-code met logo lijkt een truc. U bedekt een deel van het patroon met een afbeelding en een telefoon leest hem toch. Het werkt dankzij een eigenschap die Denso Wave vanaf het begin in de code heeft ingebouwd, en ontwerpers kunnen die gebruiken zolang ze de grenzen ervan respecteren. Dit artikel gaat over die grenzen en over de keuzes die het verschil maken tussen een merkcode die in één seconde scant en een code waar mensen bij opgeven. Grootte, stille zone en printerresolutie laten we aan onze aparte drukgids over; hier blijven we bij het ontwerp.

Waarom een QR-code met logo überhaupt scant

Elke QR-code bevat redundante gegevens. Denso Wave beschrijft de code als bestand tegen vuil en beschadiging, met het vermogen zichzelf te corrigeren en de oorspronkelijke gegevens te herstellen als een deel van het symbool is afgedekt. Dat vermogen is bedoeld voor krassen, vlekken en afgescheurde hoeken. Een logo is, vanuit de decoder gezien, een grote vlek op een handige plaats. Zolang de vlek kleiner is dan wat de code kan herstellen, reconstrueert de decoder de ontbrekende modules en leest hij de inhoud alsof er niets zit.

Hoeveel er hersteld kan worden, hangt af van het foutcorrectieniveau dat bij het genereren gekozen is. Denso Wave noemt er vier: L herstelt ongeveer 7 procent van de codewoorden, M ongeveer 15 procent, Q ongeveer 25 procent en H ongeveer 30 procent. Het merkt ook op dat een hoger niveau de hoeveelheid gegevens in de code en daarmee de grootte vergroot. Een logo is alleen veilig op H, omdat het logo eerst zijn deel van de redundantie opeist en de rest overlaat voor echte schade.

De regels die hem leesbaar houden

Vier regels dekken het meeste van wat misgaat. Ten eerste: genereer de code op foutcorrectieniveau H voordat u iets toevoegt. Een logo op een code van niveau L heeft het budget al opgebruikt, zonder dat er iets overblijft voor een vingerafdruk op het scherm of een vouw in het papier.

Ten tweede: houd het logo onder ongeveer 30 procent van het codeoppervlak, en mik in de praktijk op 20 tot 25 procent. Die 30 procent is het theoretische plafond op niveau H, en u wilt daar een marge onder houden. Een vuistregel uit ervaring: is het omkaderende vlak van het logo breder dan een derde van de code, dan is het te groot.

Ten derde: houd het logo gecentreerd. De drie grote vierkanten in de hoeken zijn zoekpatronen; de decoder gebruikt ze om de code te vinden en de oriëntatie te bepalen. Bedek er een en de telefoon herkent niet eens dat er een code is, ongeacht de foutcorrectie. Het kleinere vierkant bij de vierde hoek is een uitlijnpatroon en telt zwaarder bij grotere versies. Het midden van de code is het veiligste gebied omdat de zoekpatronen daar het verst vandaan liggen.

Ten vierde: geef het logo een dekkende achtergrond. Een logo met transparante achtergrond laat rond de randen halve modules doorschemeren, en die half bedekte modules verwarren de decoder meer dan volledig bedekte. Plaats het logo op een witte afgeronde rechthoek of cirkel die iets groter is dan het logo zelf, zodat elke module eronder ofwel volledig bedekt ofwel volledig zichtbaar is.

Kleuren die werken en kleuren die falen

Een merkcode betekent meestal gekleurde modules naast een logo. De decoder heeft donkere modules op een lichte achtergrond nodig, met voldoende contrast ertussen. Marineblauw, antraciet, dennengroen, dieppaars en donkerrood werken allemaal op wit of crème. Pasteltinten, middengrijs en fel geel werken niet; een decoder leest ze als achtergrond.

Drie patronen falen vaak genoeg om ze te benoemen. Omgekeerde codes, met lichte modules op een donkere achtergrond, worden door sommige telefooncamera's gelezen en door andere genegeerd, dus ze kosten u scans zonder waarschuwing. Verlopen veranderen het contrast over de code, zodat de ene hoek slaagt en de andere faalt. Fotografische of gedessineerde achtergronden hebben hetzelfde probleem in een minder voorspelbare vorm. Heeft een campagne een code op een donkere poster nodig, druk de code dan in een wit vlak inclusief stille zone, en laat de poster rondom dat vlak donker zijn.

Kleur in het logo zelf is vrij. Het logo is bedekt gebied vanuit de decoder gezien, dus het mag elke kleur hebben, ook felle, zolang het op zijn dekkende achtergrond staat en binnen de maatregel blijft.

Kaders, vormen en andere decoratie

Sommige generatoren bieden afgeronde modules, stippen in plaats van vierkantjes, gekleurde zoekpatronen en kaders met een call-to-action. Elk daarvan snoept iets van de veiligheidsmarge af. Afgeronde of gestippelde modules verkleinen het donkere oppervlak van elke module en verlagen het contrast op kleine maten; een decoratief zoekpatroon kan de lokalisatiestap in de war brengen; een kader dat de code raakt, eet de stille zone op.

EUQR houdt dit bewust eenvoudig. U kunt de voorgrond- en achtergrondkleur instellen, het foutcorrectieniveau kiezen en een logo in het midden plaatsen. EUQR biedt geen kaders, aangepaste modulevormen of decoratieve zoekpatronen. Schrijft uw huisstijlgids een kader met "Scan mij" eronder voor, voeg dat dan toe in uw ontwerpprogramma buiten de stille zone, waar het de scan niet kan beïnvloeden. De generator staat op de homepage.

Statisch of dynamisch voordat u het logo toevoegt

Bepaal welk soort code u van een merk voorziet voordat u hem opmaakt. Een statische code codeert de bestemming zelf; een lange URL geeft een dichte code, en een dichte code op niveau H met een logo in het midden is op kleine maten moeilijk te lezen. Een dynamische QR-code codeert een korte qreu.eu-link en heeft dus veel minder modules, wat bij dezelfde drukmaat meer ruimte voor het logo laat en u de bestemming later laat wijzigen zonder de opmaak aan te raken. De verschillen staan uitgewerkt in ons artikel over statische versus dynamische QR-codes.

Voor een QR-code met logo is de praktische volgorde: maak de dynamische code aan, zet de foutcorrectie op H, kies de kleur, upload het logo en controleer dan de voorvertoning. Oogt de voorvertoning al vol, dan is het logo te groot of de bestemming te lang.

Een uitgewerkt voorbeeld

Een sportschoolketen wil zijn woordmerk, een felrood op wit, in de code op zijn lidmaatschapsflyers en raamstickers. Rood is te licht voor modules, dus de modules krijgen het donkergrijs van het merk en de achtergrond blijft wit. De code wordt gegenereerd als dynamische code op niveau H en wijst naar de inschrijfpagina. Het woordmerk komt in het midden op een wit afgerond vlak dat ongeveer 22 procent van de code bedekt. Het ontwerpteam exporteert SVG voor de stickerdrukker en PNG voor de website. Voor de oplage scannen ze een proef op een iPhone, een recente Android-telefoon en een vier jaar oude Android-telefoon, in de gekleurde verlichting van de sportschool, vanaf 30 centimeter. Alle drie lezen de QR-code met logo binnen een seconde. Onze checklist voor het testen van een QR-code voor het drukken noemt de overige controles.

Exporteren voor drukwerk

Geef de drukker een vectorbestand van uw QR-code met logo, zodat de modules en het logo op elke maat scherp blijven. EUQR exporteert PNG en SVG op elk abonnement en voegt EPS en PDF toe vanaf Pro voor €9 per maand of €90 per jaar; de abonnementsdetails staan op de prijzenpagina. Sluit het logo in de export in en leg het later niet los in het opmaakprogramma erbovenop, zodat het bestand dat de drukker ontvangt hetzelfde is als het bestand dat u getest heeft.

Nog één gewoonte: bewaar ook de kale versie. Een code zonder logo, in zwart op wit, is de terugvaloptie voor piepkleine plaatsingen zoals een productlabel of de achterkant van een visitekaartje, waar een logo de modulegrootte onder wat een telefoon kan lezen zou duwen. Dezelfde dynamische code kan op beide manieren geëxporteerd worden, en beide wijzen naar dezelfde bestemming.

Bronnen gelezen op 23 september 2026: Denso Wave over foutcorrectieniveaus, over de eigenschappen van de QR-code en over de stille zone.